غریبانه از علی اسماعیلی .. لبت وقت رفتن مرا سخت بوسید که چشمان خیست مرا دیدو خندید تو ای مهربانم بمیرم برایت ببخشید که کاری نکردم برایت .. غریبانه رفتی گل ناز من سراسر شده سوز نت ساز من چ خوش بود کنارت این حال من چرا رفتی گل ناز من .. شباهنگام غریبانه سفر کردی از این خانه بعد از تو تنها تر شدم این خانه شد یک ویرانه .. بعد از تو روز خوش ندیدم از دار دنیا دست کشیدم قرار ما دنیای دیگر چرا مرا با خود نبردی مرا به دست غم سپردی من ماندمو رویایی پر پر .. شباهنگام غریبانه سفر کردی از این خانه بعد از تو تنها تر شدم این خانه شد یک ویرانه