نگو شهید

نگو شهید بگو قوی ترین مرد رو زمین نگو شهید بگو جاودانه ترین اونا جاودانه ترینن اونا میراث دارای رو زمینن نگو شهید نگو شهید نگو شاید شبیه با سوپرمنو بتمن نیستن ولی این داستانای خیالی رو چیدن حقیقت کسی باور نمی کرد ولی این در معیشت شولای خاک ریزاست میدونی راحت نبود چون اون خاک دل پاک میخواس صدای بچه ها صدای نعره ها صدای رفیقا پشت این سنگرا شبای مخوف عملیات هرکی با هرچی هدفی داشت اشکی خدافظی تو بغل رفیقا رفیق امشبو با همیم پیش خدا بودی سفارش مارم بدین تو قیمتی پسر حدر خودتو بدون تو میری پیش ازما بهترون قدر خودتو بدون بعضیا اینقد از این زمین دلگیرن که اون جوری میخوان برن که راحتن جوری که کسی نفهمه که این تیکه ها مال یه آدمن آدمی که بی خدافظی میرفت آدمی که اینقد خوشحاله که انگار عروسیه انگار نه انگار که آسمون تو حالت کبودیه نگو شهید بگو قوی ترین مرد رو زمین نگو شهید بگو جاودانه ترین همه گذشتو رفت حالا یادگاری ها مونده از لباس خاکی ها تا نامه ها از عکس شهدا تا خاطراتشون از نفس شهدا حالا رفیقاشون ها آره حالا رفیقاشون آه آره حالا رفیقاشون با ستن مرد با لبسای آسایشگاه پشت بالشتا سنگر میگیره عرصرو پِسَ تنگ تر میبینه به یاد رزمایش ها گلو سخت تر میگیره از خش خش نفس دردم میگیره سرزنش ها میکنه خودش رو تو لیاقت نداشتی پاهامو گرفی که سرباز پیاده نظامت نباشم خدا رفیقام کوشن من تو این شهر شلوغ بچه ها کوشن خدایا من اینجا غریبم نه اونا مثل من مثل اونا بیتو ندیدم جلو احوامو خیالم زعیفم تو فکر گذشته ها من بیشترم من مال یجا دیگه ام مال دها سال قبل نمیشه منو جای بدن میگن تنها باش مرد تنها باش مرد خدایا ببین با منٌت قرصو آمپول میزنن به گنج قارونن نمیدم یادگاری هامو مگه اینا جونای پرپرشده رو ندیدن ندیدن به خدا این نیست راه شهدا به مولا این نیست اهداف شهدا اونا به گردن ما خیلی حق داشتن حق نیست حالا بگو شهید بگو بگو شهید