سرزنش

ای دل بی طاقت من دیگه سیاهه لحظه هات هم نفست اخر سر گریه رو جدا گذاشت برات باز که نشستی یه طرف زانوی غم بغل نگیر ای بی صدای سر به زیر نزار به روت بیارمو دوباره سرزنش بشی گذاشتم از هر چی که بود تو یکی دست نمیکیشی بیا از یاد ببرش با این که سخت دل من کی گفته آفتاب زده برگ مرگ درخت دل من بسه به خاطر خدا بیا و این کارو بکن واسه یه بارم که شده رعایت مارو بکن بخاطرش شکستی و چه بی صدا گذاشت رفت کسی که پاش هدر شدی بگو چرا گذاشت و رفت... نزار به روت بیارمو و دوباره سرزنش بشی گذشتم از هر چی که بود تو یکی دست نمیکیشی بیا و از یاد ببرش با این که سخت دل من کی گفته آفتاب زده برگ مرگ درخت دل من