جور چین

تووی تاریکیِ شب ، آه در جریان بود زل زدم به آسمون ، عینکم دودی شد با صدایِ زنگ در ، یهو بارون بارید دستای خونه پُر از ، گل داووی شد ماه از راه رسید ، روی راه پله نشست دکمه های قلبِ من ، دونه دونش گل شدن گفتم این یه معجزست ، خیره شد به آسمون همه ی ستاره ها ، دونه دونه گل شدن مهربونی ای عشق ، نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این ، جور چینی ای عشق مهربونی ای عشق ، نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این ، جور چینی ای عشق نخ بادبادکمو یه جوری وا میکرد که تا هر جا خواستم ، بتونم پَر بکشم یه جوری تشنم کرد ، که میشد دریا رو مثِ یه لیوان آب ، یه نفس سَر بکشم من چه میدونستم ، اومده زود بره چه غروبی داشتن ، خنده های آخرش موقع خداحافظی ، یه تپش از قلبم مث پروانه نشست ، روی سنجاقِ سرش مهربونی ای عشق ، نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این ، جور چینی ای عشق مهربونی ای عشق ، نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این ، جور چینی ای عشق