باران

وقتی که تنها می روی تنها به دریا می روی می میرم از فکر های در سرت از خنده های آخرت دلگیرم بوی خوش پیراهنت در کوچه های رفتنت جا مانده غم رخنه در جانم شود بعد از تو مهمانم شود نا خوانده باران ، دگر بوی تو را با خود ندارد باران، نمی خواهم که بعد از تو ببارد من را به حسرت می سپارد باران ، دگر بوی تو را با خود ندارد باران، نمی خواهم که بعد از تو ببارد من را به حسرت می سپارد خون می چکد از گونه ام با رفتنت این گونه ام بغضی گلویم را گرفته دردی که از تو مانده بود از زخم های دیر و زود در خاطراتم جا گرفته باران ، دگر بوی تو را با خود ندارد باران، نمی خواهم که بعد از تو ببارد من را به حسرت می سپارد باران ، دگر بوی تو را با خود ندارد باران، نمی خواهم که بعد از تو ببارد من را به حسرت می سپارد