مادرانه

به نام خالقه من خدایه وطنم ایران یاسر بینام خاک مشتیا و لوتیا بود مملکته مولام که خاک پاش رو تیا بود اون زمان که دنیا دسته شیران بودو تا چشم کار میکرد اسمش ایران بود نمیخوام که با تاریخ بشونمت یا هر چی که میدونیو با ریتم بخونم هی یا بگم از گذشتمو افتخار کنم یا بگم چجوری صاحب اعتبار شدم ولی بد نیست بدونی وقتی تپه خاک بودید ما داشتیم بزرگترین امپراطوری تو که کشورتو ۴۰ سال پیش خودم ساختم پس با چه رویی ادعا رو خلیج میکنی نه بد نیست بدونی اجداد محجوبم وقتی درگیر فکرایه ژرف بودن اون زمان که بودیم مهد فرهنگو هنر مرده هایه پدراتون رو درخت بودن درگیر جنگ شدیم سالها بارها از مغولایه وحشی تا بعثیا و یارهاش و جنگی که همیشه این پا خورمون جنگ با خودمون ما نسبت به همدیگه بیخیال شدیم واسه هم رفیقه نیمه راه شدیم همه خوبیارو از دل پاک کردیم ۳ هزار میلیاردو زیر خاک کردیم فک میکردم واسه اینکه خدامو ببینم باید ویزایه کشور عربی رو بگیرم ولی هر چی کعبه تواف کردم شد سلاح تو دست قاتلایه بی رحم تو این منطقه ی چالشو رکود پر سگایه داعشو سعود نمه نمه پولامو عرق میکنم ولی نمیدم به سعودیو وهبی بخورن ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره ایران مادر شیرزنایی که نسخشون هیچ موقع ز��ین ندیده ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره ایران مادر دلسوزیه که از غمه بچه هاش موهاش سفیده مثه دوره جاهلی که میزنه زیرش خودمون اسطوره میسازیمو میپرستیمش باید بریزم همه ای این خاکو به سرم تقصیر خودم بوده هر چی اومده به سرم تا دیدن اتحادمون طاعون گرفت رفت اومدن رو دیوارامون با خون نوشتن اگه میخوای حکومت باشه تو دستات عربو سیر عجمو گشنه نگه دار و اون قلم فروش که هیچی نیست تویی تهدید به سیاست پوکولیست شدی رسمه نظام بردگی اینه اونا دیکته میکنن توام بنویس فوری همونایی که شیرامون شره ای کردن تا شغلا تو شهر مثه شیرا بگردن من ساده بودم به گور میدویدم اونا سوخته تریاکو با پول میخریدن دشمنا شدن سوار.جهلم و جهل ناصرالدین شاهایه احمق من تحقیر شدم با یه وام یه سیلی جاش نفتو گازمونو بردن مسیر اونا حالا از دنیا منو تردم کردن که تو الان جنون قدرت برداشتی ولی نه من هنوز پیشه تو سر خم کردم نه تو دست از اون غرور کهنت برداشتی به خدا این حرفارو از کینه نمیزنم من سنگه خودمو به سینه نمیزنم من صدایه سه نسلم از روزایه جنگ تا سه نسل بعد من صدایه اونایی ام که وایستادن تا روزایه طولانی سر شه اون که رفتو گفت ایران ناموسمونه اونکه خون داد تا کشور رو ناقوس بمونه و اونا که با دشمنه بی شرف جنگیدن تا یه وجب از خاکو بهش ندن همونایی که ماها مدیونشونیم یعنی عربایه با وفایه کشورم ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره ایران مادر شیرزنایی که نسخشون هیچ موقع زمین ندیده ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره ایران مادر دلسوزیه که از غمه بچه هاش موهاش سفیده